آقای میم!

تو لعنتی ترین کسی هستی ک نمیدونم حسم بهت چیه!

وقتی افتادیم و دست و پای بابامو خونین و مالین دیدم..

وقتی شلوارشو پاره و پاهاشو لرزون دیدم..

وقتی از شوک نمیتونستم گریه کنم و بابا نمیتونست استارت بزنه..

فهمیدم ک هستی!

هستی ک بلای بد تر و بزرگ تر از این سرمون نیومد

هستی ک نیفتادیم تو دره ی کنارمون

هستی ک هنوز هستیم..

+ شکر

+ تو بیداری ولم نمیکنه اون صحنه میترسم بخوابم و بشه کابوسم...

+بابا ❤ :(

وقتی دلت میگه بنویس و دستت به نوشتن نمیره .. این میشه که این پست ادامه ای نداشته باشه ...

هانیـــه ی من !

انــقدر دوســتت دارم که نمیتونم و نمیخوام کـسیو مثل تو دوست داشته باشم !

اینکــه هســتی اما تمامت مال ِ شخــصی به نام " همســــر" عه و من هیـچ سهمی جـز 3 ماه ی بار 10 دقیقه صحــبت مجازی ازت ندارم

عذابم میده !

داغ نداشتــنت ، داغ نبودت تا آخــر عمــر رو دلمه !

به جای تو

یه حــسرت ابــدی تا آخر عمــر همــراهمه ..

یه حسرت تلخ.. از اون واقعیاش..

A: عادت کردم به تنهاییم و دوسش دارم حتا .. مثل بیماری که به مرضش خو میکنه و باهاش رفیق میشه !

B: بدم میاد از خونمون ! هیچ حسی توش جریان نداره !

C: دل خوشی های کوچیکی داشتم .. حال هیچکدومشون خوب نیست ..

D: بد اخلاق و عصبی نیستم مامان .. حالم خوب نیست .. دارم باور میکنم ک نیست و زورم نمیرسه خودِ واقعیمو بیشتر از این پنهون کنم .. ببخش اگه از یه جا میزنه بیرون و ...

چـقد به سکووت

به آرامش

به بودن یه دوست

به گــریه کردن

به غر زدن

به جیغ و داد کردن

به درک شدن

به گرمی آغوش

به یه جفت دست

به آرووم شدن

نیاز دارم ..

+ خلاصه میشم تو این مصرع : تنها و دل گرفته و بیزار و بی امید ..

استاد پرسید چی بنویسم برات ؟

گفتم بنویس :

مدتــی هسـت که حـــــیرانم و تدبــیری نیســـت ..

آخر شهریور نتایج میاد و من مطمئنم قبول نمیشم ..

اطمینان داشتن ب بدبختی، زجرآوره ..

فکر اینکه 1 سال دیگه از عمرم رو مثه امسال بگذرونم انقد عذابم میده ک ترجیح میدم بمیرم ولی دوباره تجربه ش نکنم ..

دارم خفه میشم از سکوت و صبر و بغض ..

آوار روی آوار

رعنا رو به عماد میگه :

اومد تو حموم

دست کرد تو موهام

فکر کردم تویی !

+ من مُردم برای این صحنه و این حرف ..